Połżartem czy półserio? Jarek dogląda prac w swoim przedpokoju... Remont mieszkania – pijać wtedy kawę czy melisę

Dla człowieka, który nie ma zielonego pojęcia o odświeżeniu mieszkania w jakiejkolwiek jego części, wizja remontu to niemal koniec świata. Boimy się tego, czego nie znamy, a wtedy strach jest oczywistością. Jeśli ma się dwie lewe ręce do wszelkich robót remontowych, a fachowcom poleca się wszelkie działania niemalże poza naszą kontrolą, potrzebne jest zaufanie i... najlepiej nie patrzeć majstrowi na ręce. Czy w tym czasie pić kawę na przebudzenie, czy melisę na uspokojenie?

REKLAMA

Beztroskie zakupy, potem myślówka

Padną teraz konkretne przykłady z konkretnego mieszkania i od konkretnego człowieka. Lustro z okalającym ramę podświetleniem LED wniesione do domu, powieszone i podłączone okazuje się być nieco nieprzemyślanym zakupem. Świeci na okrągło bez możliwości wyłączenia LED, bo nie ma dodatkowego włącznika/wyłącznika. „Ale przecież lustro w łazience ma taki pstryczek” – mówimy sobie. Tu nie ma, nie sprawdziliśmy w sklepie. Niespodzianka, zaskoczenie. Oddać lustro z paragonem w ręku czy wprowadzić elektryka do domu, by to opanował? W tym przypadku lustro zostało, fachowiec od prądu to ogarnie. LED nie będzie świecił 24 godziny na dobę. Ulga, więc kawa po melisie.

Drugi konkretny przykład beztroskich zakupów: lampa. Owszem, wymierzone wszystko, parametry w centymetrach znane. Zakup gotowy – tu bez większego rozmyślania o wyborze. Chwalimy się wykonującemu remont i słyszymy, że owszem, lampa gustowna, ale trzeba będzie – uwaga – albo ją wymienić, albo zmniejszyć czy obniżyć pawlacz, bo przecież on ma drzwiczki. Zawiesimy lampę, nie otworzymy do końca pawlacza, to będzie kąt tylko 45 stopni, bo lampa ograniczy otwarcie. Fachowiec postępuje tak, jak zapowiedział: szafka nad wejściem do salonu będzie mniejsza. Coś kosztem czegoś.


Praktyczne spostrzeżenie podczas remontu. W korytarzu mieszkania w bloku odnaleźć musi się osoba z niepełnosprawnością mająca ograniczenia ruchowe. O tym trzeba pamiętać planując umeblowanie ciasnego przedpokoju. Na zdjęciu Jarosław Kania z kotką Nocką.

Wynika z tego wszystkiego oczywista prawda, że nie jesteśmy stworzeni czasami nie tylko do remontu jako takiego. Ba – nie jesteśmy gotowi nawet do jego solidnego zaplanowania. Wszystko wychodzi, jak to się określa potocznie, w praniu.

Duży ten nasz przedpokój

Na koniec o pewnym odczuciu przestrzennym, by nie nazwać tego klaustrofobicznym. Gdy z przedpokoju zniknęły wszystkie stare szafy, można było mieć wrażenie, że da się tu grać w piłkę. Przestrzeń większa niż przez całe lata pozostaje na czas remontu niezmienna, czyli duża, ale gdy szybko złoży się nowe szafy, dojdzie jeszcze schowek na obuwie, przedpokój kurczy się gwałtownie na tyle, że mimo uroku nowych sprzętów wrażenie jest dość nieprzyjemne – właśnie klaustrofobiczne.
Jeśli jeszcze jest się niepełnosprawnym, chodzi się z protezą, pojawia się mały dyskomfort, który oczywiście szybko znika, bo poruszać się można jak dawniej, przed remontem.
Kawa czy melisa w czasie remontu – ten wybór pozostaje nierozstrzygnięty. Podaliśmy tylko przykład przedpokoju, a co z całym mieszkaniem? Czy będziemy zestresowani, czy spokojni, efekt po remoncie zrekompensuje nam wszelkie negatywne odczucia. W końcu mieszkanie to nasza przestrzeń życiowa, a tę należy tylko upiększać.

Humor lepszy, bo remont zakończony. Jednak nie do końca. Jarek opisuje perypetie z lustrem wyposażonym w światło LED bez dodatkowego włącznika.