Nowe miejsce do pichcenia: Marzenia nie spełniają się same! Marzenia się realizuje

Remont kuchni przesuwany kilkakrotnie. Dlaczego? Oszczędzanie przez kilka lat. Po co? Jedno i drugie po to, żeby po wrzuceniu swoich marzeń do wirtualnego koszyka móc powiedzieć: „Tak, chcę wszystko. Jestem przygotowana”. Ale do działania potrzeba jeszcze jednego – czasu. Urlop okazał się najlepszym momentem na urzeczywistnienie planów.

Dla kogoś może to być banalne – remont kuchni w sferze marzeń? Owszem. Wierzę, że nie tylko dla mnie zrealizowanie takiego zamierzenia jest niemal jak rozpoczęcie życia w nowym wymiarze. Szczególnie tego fragmentu życia, gdy zapachy przyciągają rodzinę do wspólnego stołu.

REKLAMA

Warto marzyć. Trzeba planować

Wymianę zabudowy kuchennej zaczęłam planować ponad 5 lat temu. Wtedy jednak nie miałam jeszcze takiego budżetu, żeby pozwolić sobie na realizację marzeń. Postanowiłam poczekać. Oszczędzać na tę konkretną inwestycję, żeby nie zadowalać się półśrodkami, tylko móc pozwolić sobie na wszystko. No, prawie wszystko. Trzy lata temu powstał pierwszy zarys nowej kuchni – na kartce. Z wielokrotnymi przymiarkami i poprawkami. Kiedy byłam już finansowo gotowa, los zakpił sobie z mojego zdrowia i na kolejny rok musiałam plan odłożyć.

Tym razem nie na kartce

Zdecydowałam się na kuchnię z gotowych elementów ze znanego sklepu. Dlaczego nie od stolarza? Może dlatego, że po prostu lubię ten sklep. Może dlatego, że już pewne rozwiązania przetestowałam w starej kuchni i urzeka mnie to, że wszystko do wszystkiego pasuje, a możliwości są niemal nieograniczone i nieskończone. Dużym atutem tychże mebli jest również ich wysokość. Nietypowa. Idealna, żeby mój pooperacyjny kręgosłup nie cierpiał. Myślałam też o tym, że jeśli po jakimś czasie znudzi mi się kolor mebli, mogę wymienić tylko fronty i… mam kolejną nową kuchnię. Zaczęłam planować moją ulubioną przestrzeń w kreatorze do projektowania wnętrz. Zdecydowałam się na klasyczny styl w kolorze kremowym. Delikatnie kremowym. Z czarnymi uchwytami i z blatami w kolorze dębu.

Własne pomiary i cały projekt zawsze powinien być konsultowany z projektantem firmy, do której się udajemy. Dzięki temu uniknie się niespodzianek, bo niekiedy o powstaniu problemu może zaważyć jeden centymetr.


W niewielkiej kuchni podstawą jest organizacja. Beata jest zadowolona z zastosowania zintegrowanych szafek cargo.

Kuchnia to nie balkon. To wymagające dobrego planu przedsięwzięcie

Jak puzzle

Znalezienie majstra, który to wszystko poskłada, łatwe nie jest. Mnie się udało, miałam najlepszego! Gotowy szkic zobaczył najpierw on, a potem wybraliśmy się do projektanta w sklepie. Nie omijajcie tego spotkania, jeśli zaplanujecie taki remont. Ktoś, kto naprawdę zna się na rzeczy, musi na nasz, jakby nie patrzeć amatorski projekt, spojrzeć fachowym okiem. Byłam z siebie dumna. W niemal 100% moja koncepcja była możliwa do zrealizowania. A na pytanie, ile od sufitu, a ile od ściany umieszczona jest kratka wentylacyjna, umiałam odpowiedzieć bez mrugnięcia okiem. I zaczęło się wrzucanie kolejnych elementów do internetowego koszyka. To było fascynujące. Ten moment, kiedy czujesz, że Twój plan się realizuje! A kiedy na ekranie widzisz podsumowanie transakcji i okazuje się, że finalnie koszt jest niższy o kilka tysięcy niż ten, który kreator wyliczył ci w domu, masz ochotę śmiać się w głos. Dopiero, gdy na fakturze zobaczyłam, że przywiozą mi 154 paczki, to zwątpiłam. Sporo tych puzzli…


Ulubiona szuflada Beaty. Organizer, słoiki i etykiety pochodzą akurat z innej, znalezionej w internecie firmy, niż duża popularna sieć, która realizowała projekt kuchni. Przyprawy są opisane i ułożone w kolejności alfabetycznej.


Oświetlenie wypadło o wiele lepiej, niż właścicielka sobie wyobrażała. A w razie potrzeby cięcia kosztów początkowo była nawet w stanie z niego zrezygnować. Estetyka to jedno, doświetlenie przydające się podczas pracy w kuchni to drugie. 

W labiryncie

I jest pięknie

A przede wszystkim funkcjonalnie. Z czego jestem najbardziej zadowolona? Z wielu szuflad i szafek typu cargo. Z zabudowy pod sam sufit. Ze zmywarki. Z zagospodarowanych dwóch narożników. Z blatu roboczego, który sięga do samego okna. Z dużego stołu, który zaczyna się w kuchni, a kończy w pokoju. Z organizerów, dzięki którym wszystko znalazło swoje miejsce. Z pewnej szuflady, gdzie w trzech równiutkich rzędach ułożonych jest 21 słoiczków z nazwami przypraw. Oczywiście ułożonych alfabetycznie! A jakże! Z oświetlenia podszafkowego, które mnie totalnie zaskoczyło efektem. I ze sprzętów.

Porządek być musi. Internet przewiduje szeroką gamę wszelkiego rodzaju organizerów, a od wyboru może rozboleć głowa. Ich zastosowanie przynosi jednak dużą satysfakcję. 

Czarne szkło? Oszalałaś?

Być może. Ale to akurat „wybrało się” trochę z konieczności, trochę z przypadku. W dużej lodówce z zamrażarką szufladową, bez tradycyjnych drzwi skrzydłowych, zakochałam się już dawno. Piekarnik, który ma łamane drzwi i można skorzystać tylko z jego połowy, gdy nie jest potrzebne podgrzewanie całej komory, to nowa miłość. Żeby jedno do drugiego pasowało, a do tego jeszcze współgrała kuchenka mikrofalowa i płyta gazowa, najbezpieczniej było się zdecydować właśnie na czarne szkło. I wcale nie uległam presji, że wszystkie sprzęty muszą być z tej samej firmy. Moje nie są, a komponują się idealnie. I mam takie, jakie sobie wymarzyłam. Ot co!

Jak w aneksie kuchennym na wakacyjnym wyjeździe

Wszystko gotowe. Jestem zachwycona! Nie zmieniłabym nic. Tylko te pierwsze dni, to przygotowywanie pierwszych posiłków bywa trochę dziwne. Jak w obcej kuchni na wakacjach. Ostrożne ruchy, bo jeszcze nie wszystkie wymierzone. Ciągłe sięganie po sztućce w „starym” kierunku – w obecnej zabudowie w kształcie litery U, w miejsce dawnego układu typu L, szuflada ze sztućcami jest po przeciwnej stronie. I to częste: „Gdzie ja to włożyłam?”. Znajdzie się... No chyba, że zostało wyrzucone.