Rozmawiamy z projektantami z Tucholi. Jaki styl mają Bory? „Prosty projekt może być absolutnie spektakularny”

Dom zaczyna się jeszcze przed przekroczeniem jego progu. Elewacja, bryła budynku, materiały i kolory tworzą pierwsze wrażenie, ale prawdziwy test projektu przychodzi dopiero wtedy, gdy zaczynamy mieszkać w domu. Jak połączyć wygląd z funkcjonalnością? Czy elewacja rzeczywiście powinna zdradzać, co czeka nas w środku? Jak urządzić dom, by za kilka czy kilkanaście lat nadal odpowiadał naszym potrzebom, zamiast przypominał nieaktualny katalog? Rozmawiamy z Zuzanną i Adamem Ginterami prowadzącymi biuro projektowe w Tucholi.

REKLAMA




Projektowanie domu zaczyna się na długo przed wyborem koloru ścian czy materiału na elewację. To proces, w którym trzeba połączyć oczekiwania inwestora, możliwości konkretnej działki, funkcjonalność oraz estetykę. Jak podkreślają Zuzanna i Adam Ginterowie, nie ma jednego przepisu na dobrze zaprojektowaną przestrzeń. Są jednak zasady, które pomagają stworzyć dom odpowiadający mieszkańcom i zachowujący swój charakter przez lata.

Czy elewacja powinna być zapowiedzianą tego, co zobaczymy we wnętrzu domu?

Zdaniem naszych rozmówców tak, choć nie zawsze w bardzo dosłowny sposób.

W idealnym świecie zewnętrze oraz wnętrze bardzo do siebie nawiązują i mają spójny styl. Natomiast to, jak żyjemy i gdzie mieszkamy, nie zawsze od nas do końca zależy. Mamy budynki, które wynajmujemy albo takie, które nabyliśmy, a w których chcemy stworzyć własne wnętrze. Nie zawsze mamy więc możliwość osiągnięcia pełnej perfekcji. Co innego, gdy do biura przychodzi klient, z którym od początku do końca tworzymy indywidualny projekt budynku. Na tę różnicę trzeba zwrócić uwagę

– zaznacza Zuzanna Ginter.
Słyszymy, że są klienci projektujący budynki od początku do końca, jak i tacy, którzy decydują się na zaprojektowanie wyłącznie elewacji albo wnętrza. Inwestor decyduje się na podział, bo np. nie ma wystarczających środków. O kolejnych etapach wykończenia domu myśli w dalszej perspektywie.

Przychodzi do nas grono klientów, którzy budują swój pierwszy albo drugi dom. Są świadomi, że wiąże się to z bardzo dużymi wydatkami i nie chcą robić nic pochopnie. Mają wszystko dobrze przemyślane. Mają swoje inspiracje, pewien pomysł, ale zdarza się też, że rozbieżność w wizjach. Często nie wiedzą, co jest dobre, co do czego pasuje. Potrzebna jest im profesjonalna pomoc. Dużą orientację trzeba mieć już na etapie kupna działki. Na niektórych z nich obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, które narzucają, jak wyglądać może planowany budynek. Bywa i tak, że idealna wizja zderza się z wymogami prawa lub ograniczeniami samej działki

– wyjaśnia Zuzanna Ginter.
Elewacja nie musi być dokładnym odzwierciedleniem wnętrza. Ważne jest jednak, aby oba elementy łączył pewien wspólny mianownik. W środku tak zwane „gryzienie się stylów” wcale nie musi być czymś złym. Jeśli jest świadomie zaplanowane, przemyślane i stanowi celowy zabieg projektowy, może stworzyć naprawdę ciekawy efekt.
Wychodząc z tego założenia trudno mówić o błędach, jakie najczęściej popełniają inwestorzy traktując projekt wnętrza i elewacji jako dwa odrębne światy. Ginterowie powtarzają, że o gustach się nie dyskutuje. Tutaj znowu należy wspomnieć, że jeśli budynek został odkupiony, a nie wybudowany od zera bądź obiekt jest w jakiejś współwłasności, to nie zawsze można dopracować go z zewnątrz. Z kolei to, jak urządzi się przestrzeń w środku, zależy przede wszystkim od samych właścicieli. To ma być ich wnętrze i to im ma się przede wszystkim podobać.




Prowadzący biuro projektowe przedstawiają klientom próbki elementów wykończeń, aby wspomóc proces decyzyjny.

Jakie trendy w projektowaniu elewacji i wnętrz są dzisiaj najbardziej popularne, a które najbardziej przereklamowane? Czy w ogóle można mówić o trendach?

Trend sam w sobie nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem. Wiadomo, coś jest modne, podoba się nam w danym momencie, ale za kilka lat czy miesięcy może już być passé. Najważniejsze jest to, aby dane wnętrze czy elewacja może nie były nudne, ale przede wszystkim dobrze wyglądały również za 10 czy 20 lat

– słyszymy od Adama Gintera.

Jego żona i współpracowniczka zwraca z kolei uwagę, że w opisywanym przypadku warto zastanowić się, co podobało nam się np. rok czy pięć lat temu. Jeśli nadal nam się podoba, oznacza to, że wybór będzie trafiony. Nie mamy już wtedy do czynienia tylko z chwilowym trendem, ale czymś, co rzeczywiście jest nam bliskie i „gra nam w duszy”.

Ginterowie kontynuują – w budownictwie i wystroju wnętrz trendów pojawia się bardzo wiele. Trzeba jednak mieć świadomość, że są one w danej chwili, potem nierzadko nagle przemijają, a po latach powracają. Na pewno zatem warto czerpać z nich inspiracje, na przykład poprzez zastosowanie ciekawego dodatku we wnętrzu.
W przypadku elementów, które są drogie lub trudne do zmiany, podążanie za modą może wiązać się z dużym problemem. Dlatego przy bardziej skomplikowanych rozwiązaniach lepiej postawić na klasykę, która odpowiada inwestorowi.

Jeśli chodzi o konkretne trendy, to przykładem może być wszechobecne i nadmierne stosowanie lameli. Ostatnio pojawiają się niemal wszędzie, często bez większego przemyślenia. Na elewacjach z kolei stosuje się odciski desek czy imitacje drewna w tynku. Nie chodzi nawet o to, że takie rozwiązania są niemodne. Warto jednak zwrócić uwagę na ich jakość i trwałość – niektóre bardzo szybko się zestarzeją lub zniszczą pod wpływem warunków atmosferycznych

– powtarzają jednym głosem prowadzący biuro projektowe w Tucholi.

Nasi rozmówcy są zwolennikami stosowania naturalnych materiałów oraz ich alternatyw dobrej jakości, które za 10-20 lat cały czas będą nam służyć i dobrze się zestarzeją. Nabiorą charakteru albo pozostaną w dobrym stanie. Mowa np. o naturalnym kamieniu, drewnie, cegle, ale też kompozycie czy gresie. O naturalne materiały trzeba dbać, bo szybciej mogą ulegać np. mechanicznym uszkodzeniom. To dotyczy zarówno elewacji, jak i wnętrz budynków. Na takie rozwiązania musi też pozwolić budżet.

Dom w stylu modern farmhouse. Wizualizacja biura projektowego.

Jaki styl mają Bory Tucholskie?

Duża część domów w Polsce to budownictwo sprzed kilkunastu lub kilkudziesięciu lat. Różnią się one od budynków powstających w ostatnim czasie, ale wyraźnie zaznaczmy, że nic w tym złego. Naszych rozmówców pytamy jednak, jak zaprojektować swój dom, żeby w perspektywie kilku lub kilkunastu lat był on spójny z otoczeniem.

Teraz, kiedy wprowadzane są plany ogólne, które mają ujednolicić obszary zabudowy, każda działka ma określone warunki. Teoretycznie wskazują one konkretne parametry, ale dotyczą przede wszystkim kwestii technicznych – wysokości, szerokości budynku czy innych jego wymiarów. W niektórych przypadkach określony jest również kolor dachówki czy materiał, który ma zostać zastosowany na dachu. Na wielu działkach pozostaje jednak duża dowolność. W efekcie każdy projektuje zgodnie z własnymi upodobaniami i zdarzają się sytuacje, w których dach ma nawet niebieski kolor. Nadal brakuje więc w tym wszystkim większej spójności

– mówi Adam Ginter. Jego żona dodaje jednak, że w jej ocenie to się w najbliższych latach zmieni, bo ludzie zaczną bardziej zwracać uwagę na otoczenie.

Adam Ginter zauważa, że w powiecie tucholskim trudno wskazać konkretną cechę zabudowy, która jednoznacznie wyrażałaby tożsamość regionu. Na uwagę zasługują na pewno tucholski rynek i jego kamienice. Zdaniem projektantów charakter lokalnego budownictwa wynika właśnie z przenikania się różnych wpływów, a nie z jednego, wyraźnie określonego stylu. Na naszym terenie spotykają się wpływy borowiackie, kociewskie, kaszubskie i współczesne, dlatego trudno mówić o jednym charakterystycznym stylu. Dla porównania na Podhalu nawet nowoczesne zabudowania często nawiązują do tradycyjnej architektury – mają wysokie, spadziste dachy i dzięki temu zachowują wspólny mianownik. W powiecie tucholskim tej spójności jest znacznie mniej.

Wracając do Borów Tucholskich Zuzanna Ginter zauważa, że również tutaj można wskazać charakterystyczne cechy lokalnej zabudowy. To przede wszystkim prosta forma – budynki zazwyczaj mają prostokątną bryłę i spadziste dachy. Dawniej wspólnym elementem było również krycie dachów słomą, strzechą lub wykorzystywanie drewna. Jako przykład małżonkowie wskazują osoby, które kupują siedliska lub stare zabudowania i starają się zachować ich charakter, a także tych, którzy na starych fundamentach wznoszą nowe budynki. Ginterowie dostrzegają w lokalnej architekturze również praktyczny i ekonomiczny aspekt – prosta bryła oznacza zazwyczaj niższe koszty budowy.

Charakterystyczne jest także wykorzystanie naturalnych materiałów, między innymi drewna. Powstaje coraz więcej domów szkieletowych, w których jest ono głównym materiałem budowlanym. Na koniec tej części rozmowy małżonkowie przypominają, że tożsamość Borów Tucholskich nie jest czymś zamkniętym – wciąż się rozwija i zmienia.

Psychologia współpracy z klientem i rola wizualizacji

Jakie są preferencje klientów i jakie doświadczenia w tym zakresie mają nasi rozmówcy? Projektanci wspominają, że mieli okazję pracować nad naprawdę nietypowymi projektami. Zauważają jednak, że inwestorzy coraz częściej sięgają po naturalne materiały, o czym wspomnieliśmy wyżej. Pojawiają się również nowinki technologiczne. Przykładem są budynki o drewnianej konstrukcji, których ściany wypełnia się bloczkami konopnymi. Zdaniem naszych rozmówców może to być jeden z kolejnych kierunków rozwoju budownictwa.

Budownictwo nie ogranicza się oczywiście do prostych brył, którym poświęciliśmy już sporo uwagi. Powstają również bardziej nietypowe projekty, w których budynek ma na przykład plan ośmiokąta. W każdym przypadku Ginterowie od początku zwracają inwestorom uwagę na znaczenie odpowiedniego usytuowania domu na działce. Właściwe rozplanowanie może bowiem przełożyć się nie tylko na funkcjonalność, ale również na konkretne oszczędności.
Wracając do początku naszej rozmowy, czyli kwestii elewacji i wnętrz – także w tych obszarach projektanci mieli do czynienia z nietuzinkowymi pomysłami. Zdarzały się między innymi projekty, w których zastosowano dużą liczbę różnorodnych elementów elewacji.

Przyznam jednak, że po rozmowie ze mną, wyjaśnieniu kilku niuansów i charakterystyki poszczególnych rozwiązań oraz po zobaczeniu wizualizacji bryły w 3D, inwestor zmienił zdanie. Zdarza się, że ludzie przychodzą z dużą liczbą pomysłów. Podoba im się wiele różnych rzeczy i chcieliby wykorzystać choć po trochu z każdego rozwiązania. Dotyczy to zarówno zewnętrznej, jak i wewnętrznej części budynku. Czasami trzeba jednak zweryfikować te pomysły i znaleźć odpowiedni kompromis

– wspomina Zuzanna Ginter.
O elewacji można powiedzieć, że jest ona „inna” od pozostałych, ale już wnętrza trudniej jednoznacznie oceniać. Jeśli inwestorowi coś odpowiada i chce mieszkać w danym stylu, to czasami nie odwiedzie się go od własnego pomysłu. Właśnie z tego powodu bardzo ważne jest zrozumienie potrzeb inwestora.

Najpierw przeprowadzamy bardzo obszerny wywiad w formie ankiety, dzięki czemu poznajemy potrzeby i oczekiwania. Klient pokazuje nam również swoje inspiracje. Dopiero wtedy rozpoczyna się cały proces projektowy

– słyszymy od projektantki, która uzupełnia, że klienci rzadko decydują się na rozwiązania „w ciemno”. Narzędzia takie jak modele 3D, wizualizacje oraz próbki materiałów pomagają realnie ocenić i poczuć projektowaną przestrzeń jeszcze przed rozpoczęciem prac.

Ergonomia i funkcjonalność kontra ślepe podążanie za modą

Jak rozpoznać dom „pod modę”? Zdaniem naszych rozmówców są to projekty tworzone wyłącznie pod panujące trendy, a nie pod potrzeby użytkownika. Charakteryzują się brakiem funkcjonalności i ergonomii. Powstają głównie po to, by zachwycać wyglądem, a nie służyć na co dzień.
Tutaj ponownie nasuwa się kwestia inwestorów, którzy na początku projektują na własną rękę i często bezrefleksyjnie łączą zbyt wiele przypadkowych inspiracji, co zaburza spójność. Sztuką jest idealne połączenie estetyki z praktycznością.

W trakcie pracy najpierw zajmujemy się układem funkcjonalnym. Dopiero później przechodzimy do takich elementów jak wizualizacja. Układ funkcjonalny jest bazą, na której opieramy cały projekt. Na jego podstawie tworzymy wnętrza, a następnie projektujemy wszystkie instalacje

– słyszymy od projektariatów.

Najbardziej wymagającymi pomieszczeniami w opracowaniu funkcjonalności są kuchnia i łazienka. Kuchnia jako serce domu wymaga najwięcej uwagi, ponieważ generuje duże koszty, jest intensywnie użytkowana i rzadko podlega zmianom. Tym bardziej, że współczesnym standardem jest otwieranie jej na salon, co wymaga spójnego powiązania obu przestrzeni. Łazienka też może nam w przyszłości generować wysokie koszty ewentualnych zmian.

Prostota i minimalizm bronią się, bo dobry projekt nie musi być skomplikowany, by wywoływać zachwyt. Projektanci nieustannie podkreślają, że kluczem jest dopasowanie przestrzeni do osobowości inwestora, tak aby czuł się w niej dobrze.

Prosty projekt może być absolutnie spektakularny, bo definicję tych pojęć, o których mówiliśmy każdy może mieć inną

– kończy Adam Ginter.