Motocyklem przez cztery stany USA. Rozmawiamy z Błażejem Słomińskim z Cekcyna / FOTORELACJA

Błażej Słomiński z Cekcyna miał wyjątkowe wakacje - zwiedził aż cztery stany USA, a podróż nabrała szczególnej wartości, bo odbywała się na motocyklu. Cekcynianin podzielił się z nami swoimi wrażeniami na wiele tematów - ludzi, przyrody, tradycji i niezwykłych miejsc. 

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

Bywają takie podróże, które zapamiętamy na całe życie. To wyprawy, które zaskakują, otwierają oczy, zmieniają też podejście do wielu spraw gdzieś zasłyszanych, gdy bezpośrednie zetknięcie się z nimi zmienia spojrzenie. Wyprawa za ocean dla mieszkańca Cekcyna, sportowca, nauczyciela i człowieka otwartego na świat stała się filmem drogi, ponieważ jednośladem przemierzył w kilkanaście dni szmat drogi. Warto było. 

Przepuścić taką okazję byłoby fatalnym błędem i od razu tak stwierdził Błażej Słomiński - nauczyciel i sportowiec zrzeszony w Cisie Cekcyn, który stanął przed szansą wyjazdu za ocean i przemierzenia potężnych przestrzeni motocyklem. Wyprawa równie na ów dzień, w którym się dowiedział o niej, nierealna, wręcz szalona, ale kusząca. Zaplanowana na sierpień, zrealizowana w ciągu kilkunastu dni, stała się przeżyciem piękna przyrody, ludzkiej natury, cywilizacji, także stycznością z luksusem i skrajnymi obrazami ludzkiej kondycji w jednym z najbardziej rozwiniętych państw świata. 

 - Pojechałem do USA w celach turystycznych na zaproszenie rodziny z Borów - zaczyna swoją opowieść Cekcynianin. - Zawsze patrzyłem jakoś za horyzont, chciałem poznać to, co dalekie. Propozycja była konkretna i gdybym się wahał zbyt długo, może bym nie doświadczył tego, co dała mi ta podróż, bo być może nie zdecydowałbym się na wyjazd. 

Towarzyszem drogi Błażeja stał się, poza oczywiście ludźmi, motocykl turystyczny. Wynajęty na dwanaście dni, wiernie wiózł bohatera tej opowieści przez ten czas, a trasa liczyła około 2500 mil. Błażej Słomiński zrobił potężną w przestrzeni pętlę. Zaczął od Kalifornii i do niej wrócił, a przemierzł jeszcze Arizonę, Utah i Nevadę. W podróż lotniczą z Warszawy do San Francisco Borowiak zabrał jedynie marynarski worek i minimalny bagaż. Wcześniej rozeznał się, że większość ubrań i niezbędnych w podróży przedmiotów może kupić w Stanach. Młody organizm nie odczuł jakoś uciążliwie jetlagu, a należy wiedzieć, że różnica czasu między wymienionymi wyżej miastami to dziewięć godzin. 

Drogi po horyzont się nie kończyły

Żeby pojąć, jak wielkimi przestrzeniami się tereny, które przejechał Błażej Słomiński, trzeba zupełnie zmienić proporcje postrzegania odległości w naszych warunkach. Szosy ciągnące się w nieskończoność długą prostą dają obraz wręcz nieziemski, a takimi arteriami poruszała się grupa motocykli. Niezwykły klimat półpustyń i pustyń choćby w Arizonie sprawiają, że człowiek czuje się w zupełnie innym świecie i nie da się tego opisać, bo to trzeba samemu przeżyć i zobaczyć. Kto zna film Olivera Stone'a "U Turn" (polski tytuł "Droga przez piekło"), będzie wiedział, o czym mowa.

Błażej jechał słynną Route 66 na początkowym etapie wyprawy. Miasta przy takich szlakach są do siebie łudząco podobne. Budynki przy ulicy, stacja benzynowa koniecznie i życie mieszkańców skupione na jednym barze, do którego wszyscy chodzą. No i oczywiście auto szeryfa - limuzyna jak z amerykańskich produkcji filmowych - znów to trzeba podkreślić. 

Jednodolarówki na ścianach, Biblia w szafce i osiołki na ulicach 

W barach panuje klimat luzu i relaksu. Ludzie, jak podkreśla podróżnik z Borów, są tam życzliwi, łatwo nawiązują kontakt, a jeśli słychać muzykę (oczywiście country, czasem też blues rock), miejscowym nogi rwą się do tańca. 

 - Taka otwartość i brak jakiegoś hamowania się przed obcymi, oczywiście wszystko w ramach norm uznanych za kulturalne, życzliwość i uśmiech są wręcz z jednej strony onieśmielające, z drugiej aż podejrzliwe - mówi rozmówca. - Owszem, można być wyluzowanym, ale w USA jest to wręcz dla nas nienaturalne, będąc obrazem autentyczności tamtejszych ludzi. 

Jeden bar szczególnie utkwił w pamięci podróżnikowi z Cekcyna. Było to miejsce, w którym tradycją było wyklejanie całych ścian baru banknotami o wartości jednego dolara. Na tych powierzchniach była fortuna, gdyby zliczyć wszystkie te nietypowe pamiątki. 

Motocyklowi wędrowcy spali w motelach zbudowanych w typowo amerykański sposób - z wejściami do oddzielnych pokojów na zewnątrz, na drewnianym podeście. Nie były to drogie miejsca noclegowe, a ciekawostką w niektórych z nich była tradycja sprzed wielu lat - Biblia w szafce w każdym pokoju. 

Fenomenem dla turystów są miasta - duchy obecne po okresie gorączki złota. Czas się tam zatrzymał i mijanie takich miejsc to niesamowita podróż, ale ta dodatkowa, inna niż na motocyklu, bo w czasie. Jednym z takich miast jest Oatman - miasteczko w Arizonie przy Route 66. Specyfikę tego miejsca stanowią żywe osły chodzące ulicami zupełnie na wolności. Są to potomkowie zwierząt, które pracowały tu jeszcze w czasach Dzikiego Zachodu. Sama architektura miasteczka jest wyjęta żywcem z czasów, gdy przeżywała świetność. Drewniane budynki jak w klasycznym westernie pozwalają wyczuć klimat tamtego wieku. Jest on tym bardziej wyczuwalny, gdy obserwuje się inscenizowane pojedynki rewolwerowców czy inne scenki z życia miasta w XIX wieku.

Pustynny krajobraz ożył tysiącem kolorów 

Krajobrazy Wielkiego Kanionu oszałamiają. Natura tworzy cuda i ta forma rzeźby terenu robi wrażenie. Aż nie chce się oddalać od tego miejsca, choć w tym przypadku im się jest dalej, tym widzi się więcej i wrażenie jest tym bardziej oszałamiające. Jak potężnie wielka moc dającą życie ma woda, można było się przekonać w jednym z dni podróży w okolicach Wielkiego Kanionu. 

 - Dotarliśmy w miejsce, gdzie według miejscowych nie padał deszcz od czternastu miesięcy - opowiada Cekcynianin. - Mieliśmy niesamowite szczęście, bo w tym dniu lunął deszcz i otoczenie zmieniło swoje oblicze, jakby żyło własnym życiem. To niezwykle fascynujące, jak w krótkim czasie teren nabiera zieloności, otwiera się jakby na wszystko, nabrzmiewa żywotnością, żyje własnym życiem. Można wręcz wyczuć puls, tętno tych zmian dzięki życiodajnej wodzie. Na terenach półpustynnych mniej jest fauny, choć raz wyskoczyły nam na drogę jelenie, ale to w innym miejscu. Upał robi swoje, więc większych zwierząt na takich terenach nie ma, a przynajmniej są widoczne. 

Błażej wspomina, że nieco więcej chłodu było w Kalifornii, bliżej oceanu. W środku lądu w większości piekło słońce. Ze świata roślin największe wrażenie robiły monumentalnie, monstrualnie wielkie sekwoje. 

Jaśniejsze i mroczniejsze strony ludzi 

Otwartość i życzliwość Amerykanów to ich wizytówka - nie sposób uniknąć wręcz namacalnej przyjaźni deklarowanej szybko i bez większego rozeznania. Mieszkańcy bardzo zainteresowali się tym, że mają do czynienia  z Polakiem. W barach bardzo łatwo jest w pierwszych minutach zatańczyć nawet z Indianką. Muzyka wyznacza tam charakter spotkań - bez niej się nic nie dzieje. Pary w kowbojskich kapeluszach i kowbojkach tworzą nastrój typowo amerykański. 

Błażej miał też kontakt z Indianami, którzy, jak przyznał, odbiegają dziś mocno od stereotypów znanych z opowieści. Społeczeństwo rdzennej ludności jest zróżnicowane. Są Indianie, którzy wyglądają jak Amerykanie, mieszkają na zadbanych osiedlach i w domach z podjazdami, a rezerwaty nie stanowią zamkniętych terenów, gdzie żyją odizolowani ludzie. Owszem, bywają też tacy, którzy bardziej utożsamiają się z własną przeszłością, zanim nadszedł biały człowiek. 

 - Mimo wszechobecnej życzliwości jakoś nie czułem się zupełnie swobodnie w takich klimatach; może wynikało to z tego, że dla mnie to coś zupełnie nowego, egzotycznego - przyznaje Błażej. - Poznałem też, szczególnie w dużych miastach. mroczną stronę życia. Mam na myśli ludzi odsuniętych na margines społeczny - uzależnionych, pozostawionych, miałem wrażenie, samym sobie. Poważnym problemem jest w miastach bezdomność. 

Las Vegas martwe za dnia

Światowa stolica hazardu to istna zapaść dla elektrowni, mówiąc żartobliwie. Tak potężna i wszechobecna feeria świateł i wszelkich iluminacji sprawia, że czujemy się jak w jakimś szalonym kołowrocie. Główne kasyna to wielki ruch i widok ludzi żyjących tym światem. Gdy ma się należyty dystans, można podejść od tego nieco ironicznie, krytycznie - wszystko to wygląda jak wielki odpust, jarmark, kicz - aż trudno zatrzymać wzrok na czymś dłużej. Nie zazna tam spokoju ktoś kochający ciszę i nastrojowy klimat. 

Życie w Vegas tętni po zmroku, nocą i w weekendy. Za dnia panuje tu upał i geograficznie miasto też jest odizolowane od reszty świata terenami pustynnymi, nieprzyjaznymi człowiekowi, górzystymi.  

Inne miasta też mają swój urok, ale świat luksusu jest tu nad wyraz widoczny i oczywiście nie dla każdego dostępny. Błażej Słomiński zwrócił uwagę, że w oczy rzucają się ślady wielkiego pożaru, który strawił okolice Los Angeles i Hollywood na początku 2025 roku. Ale są też miejsca, w których luksus bije po oczach. Rodeo Drive w Los Angeles to jedna z najdroższych ulic w USA. Znajdują się tam butiki największych, prestiżowych marek świata i nie wejdzie tam nikt, kto wcześniej nie umówił się na wizytę. Wszędzie stoją ochroniarze. To świat zamknięty dla przeciętnego Smitha - Kowalskiego ze Stanów. Posiadłości bogatych ludzi, w tym wielu gwiazd, położone na wzgórzach, robią wrażenie. Można nazwać to światem luksusu, próżności, kontrastów. Malibu, Santa Barbara, Santa Monica - tych miast nie można nie pamiętać. 

Pierwsza taka podróż, czy ostatnia? 

 - Jestem ogromnie wdzięczny moim przyjaciołom, że dzięki nim mogłem zwiedzić cztery stany w tak atrakcyjnej formie, na motocyklu - kończy swoją opowieść Błażej Słomiński. - Każda minuta i każdy przemierzany kilometr uczyły mnie spojrzenia na coś odmiennego, ale fascynującego. Mam wrażenie, że można spełniać marzenia, planować, motywować się do zebrania wszelkich środków, które przybliżą cel. Żadne słowa opisów nie wyrażą zachwytów nad tym, co nowe, ale także nie zawsze wesołych myśli. Opisy to tylko namiastka czegoś głębokiego, pięknego i wartościowego. Podróże kształcą - to nie slogan, tylko czysta prawda. Nigdy nie jest za późno, by odkrywać świat i umieć go w jakiś sposób przyswoić, powiem śmielej - pokochać. 

WYPRAWA PO USA - FOTORELACJA:

::addons{"type":"fotoreport-slider","item":"6571"}

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}