Moc Kwiatów w Cekcynie - od bluesa po punk rock. Festiwal inny niż wszystkie / ZDJĘCIA

Trzy dni grania w Cekcynie zamknęło się w przekonaniu, że muzyka nie zna granic, a ludzie powinni się szanować. Ten aspekt życia w muzyce nie ma ograniczeń i to pokazali artyści - goście Czesława Chabowskiego, którzy na jego posesji w weekend (7-9 sierpnia) zagrali muzykę różnego rodzaju. Niedzielny koncert był podsumowaniem festiwalu. 

Blues, rock, covery i ostre granie, ideologicznie antysystemowe, czyli punk - taki dobór repertuaru wskazał, że muzykę można szufladkować gatunkowo, ale nie można różnicować jej wpływu na człowieka - przy każdym rytmie można się bawić. A że muzyka niejedno ma imię, na Wczasowej 46, czyli słynnej W46 w Cekcynie, bawiono się rewelacyjnie i przy dużej widowni. 

Niedzielny koncert był podsumowaniem trzydniowego VII Festiwalu Neohipisowskiego "Moc Kwiatów". Jak zawsze całym kierownikiem tego pozytywnego zamieszania był Czesław Chabowski - organizator koncertów, wspomnianego festiwalu i wielu innych wydarzeń spod znaku muzyki. 

Wielu ludzi, od najmłodszych po całkiem dojrzałych, stawiło się na posesji w Cekcynie, gdzie na tyłach urządzono nie po raz pierwszy miejsce na koncert. Scena czekała na artystów, a ławki i namioty na publiczność. Dobrym pomysłem były zapalone kadzidełka - odstraszały komary i dodawały nieco egzotycznego klimatu temu miejscu i czasowi, choć z muzyką niewiele miały wspólnego, bo jej korzenie akurat na tym koncercie sięgały za ocean, ale w zachodnią stronę, nie odwrotnie. Dlaczego? Ponieważ przede wszystkim w trakcie występu dwóch pierwszych gości rządziły rock i blues rodem z USA. Jak to określił lider zespołu Supersession - "gramy blusa z usa" (pisownia fonetyczna i poza ortografią nieprzypadkowa, by zachować rym). Na scenie było melodyjnie,  rytmicznie, wesoło, a ludzie dochodzili na W46 i wypełniali wolne przestrzenie coraz bardziej, by w końcu wstać z ławek i stanąć blisko sceny, tam bawić się i tańczyć. 

W pewnym momencie show skradła pani Zuzanna, która zaczęła tańczyć solo, wywołując aplauz, a została niejako wezwana przed scenę, bo piosenka, którą grano, nosiła tytuł "Susie". Wokalista zapytał, czy wśród publiczności jest jakaś Zuza, bo chciałby jej zadedykować utwór. Nie trzeba było długo czekać, by pojawiła się kobieta o tym imieniu i dała rewelacyjny popis świetnej zabawy. 

Blues prosto zza oceanu, później ostry punk 

Znany w Cekcynie Amerykanin Robert Lighthouse - bluesman z USA wprowadził publiczność w rytmiczny trans dzięki gitarze i harmonice ustnej. Typowo bluesowa klimaty jak z filmu drogi zapachniały Ameryką i jej bezdrożami z południowych stanów. Był to stonowany koncert, klimatyczny i jednorodny muzycznie, ale podkreślmy - nienudny. 

Gdy artysta z Ameryki zszedł ze sceny, ta musiała zmienić swoje aspekty techniczne, bo i inna muzyka miała owładnąć tym miejscem i zebraną publicznością. Długo stroili się do gry muzycy z punkrockowej Moskwy - legendy Jarocina z dawnych lat. Warto jednak było poczekać, a kto poszedł do domu, niech żałuje. Ostre uderzenie i dynamiczny rytm uderzyły wręcz w uszy ze sceny, kiedy zaczęła swój popis ceniona formacja grająca muzykę będącą ideologicznie drogą pod prąd. Wokalista Moskwy, Paweł "Guma" Gumola zapytał wprost, czy zebrani pod sceną są też przeciw systemowi. Zaraz pojawiło się tez wyjaśnienie, że człowiekiem rządzą dwa systemy - jeden zewnętrzny, polityczny i społeczny oraz drugi - wewnętrzny, czyli nasze lęki, kompleksy, nie zawsze dobre nawyki. Oba nas zniewalają i z oboma trzeba podejmować walkę. Dlatego każda piosenka była podjętym tematem batalii o szeroko pojętą wolność i prawdę. Było szorstko, jak to w punku, było buntowniczo, na przekór wszystkiemu; powiało starym, autentycznym festiwalem w Jarocinie. Osobny popis dał perkusista Moskwy, a każdy kolejny utwór zachęcał do coraz to większej zabawy i dynamicznych reakcji na każdy szybki rytm, a tylko ten królował.

Moc Kwiatów to festiwal, który wedle swojej nazwy ma pokazać siłę prawdy i dobra w hipisowskim stylu. Taka jest teoria wydarzenia, które miało swoją siódmą edycję. Moc Kwiatów to nie tylko łagodne, bluesowe rytmy, ale też siła ostrych riffów i zdartego wokalu. Wszystko to ukazuje, że muzyczne kwiaty to nie tylko subtelne dla ucha dźwięki, ale też mocne uderzenie wyzwalające pozytywną energię. 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6098"}