Piłkarska katastrofa Tucholanki - mecz jak najgorszy sen na jawie FOTORELACJA

Trudno jest zachować dystans, gdy ogląda się tak fatalny w każdym elemencie mecz zakończony pogromem i dwucyfrowym wynikiem na korzyść gości. Czy wysoka porażka z Wisłą to jakiś przełom - na plus albo minus? Przez całe dziewięćdziesiąt minut Borowiacy byli cieniami samych siebie z dwóch poprzednich meczów. Trudno uwierzyć w taki rezultat, ale poszedł on w świat.

Jedyny plus tego fatalnego meczu to zbiórka na chorego Karolka, sześciolatka cierpiącego na poważną chorobę oczu. Wkrótce szerzej o tej akcji, tymczasem na trybunach krążyli chłopcy zbierający od chętnych datki dla potrzebującego. Tu pozytywne aspekty meczu się kończą, jeśli pominie się piękną, słoneczną, choć chłodną aurę. Pogoda jednak była tu przyćmiona postawą Tucholan, którzy nie przypominali choćby w jakimś procencie drużyny z dwóch ostatnich spotkań, gdy ambicja i motywacja pchały zespół do zwycięstwa. 

W szeregach gości wystąpił dawny gracz Tucholanki - Szymon Reda i wszyscy widzieli, jak serdeczne stosunki łączą go z kolegami z dawnego zespołu. Nie było tu jednak żadnej taryfy ulgowej i to przeciwnik pokazał z pełną bezwzględnością. Pierwszy gol samobójczy stanowił preludium do dalszego pogłębiania się w niemocy Borowiaków. Wysoki pressing Wisły nie pozwalał Tucholanom swobodnie rozegrać nawet kilku podań na własnej połowie. Miejscowi gubili się w grze, mnożyły się niecelności. Akcje, w których Tucholanka znalazła się w polu karnym Wisły, można byłoby policzyć na palcach jednej ręki. Tucholanie szybko dali się zamknąć na swojej połowie i tylko trzy akcje ofensywne miejscowych są godne odnotowania, choć nawet nie zakończyły się strzałami. Pierwsze dwie miały miejsce w 21 i 23 minucie, ostatnia w 28, gdy ze świetnym, prostopadłym podaniem minął się naciskany przez obrońcę Jędrzej Orzechowski. 

Po półgodzinie gry było już 0:3 i wydawało się, że tucholska obrona nie potrafi opanować sytuacji w obrębie swojej "szesnastki". Na domiar złego Fabian Beker w 31 minucie musiał po czerwonej kartce zejść z boiska (faulował wychodzącego na czystą pozycję napastnika Wisły). Tucholanie nie umieli się odpowiednio zmotywować, grali słabo i bez składu, choć wyrazy twarzy, wtedy zacięte i wyrażające sportową złość, być może zapowiadały ostrą pracę przy odrabianiu strat - za minutę czy dwie. Nic takiego nie nastąpiło. Tucholanie zostali zdominowani przez Wisłę i mogli się tylko bronić. Kolejne dwie bramki tuż przed przerwą były dotkliwymi ciosami. 

Tucholanki nie ma na boisku

Od 49 minuty rozpoczęła się kanonada na tucholską bramkę aż do ostatecznego rezultatu i wyzerowania się tablicy świetlnej przy rezultacie 0:10, bo nie było technicznej opcji wyświetlenia dwucyfrowego wyniku. Wisła wchodziła bez większych problemów w pole karne Tucholan, była zdecydowanie szybsza, zgrana, z kolei Borowiacy bezsilni i chyba zrezygnowani w obliczu takiej klęski. Obrońcy byli mijani bez przeszkód, niepilnowani zawodnicy mieli dużo swobody, by stworzyć okazję do podwyższania wyniku. Dość powiedzieć, że ostatnich pięć bramek padło w ostatnich niecałych dwudziestu minutach. Zespoły dzieliła klasa różnicy. 

Bolesna lekcja piłki nożnej jest tyle upokarzająca, co dająca dużo do myślenia i pewnie zespół czeka poważna rozmowa. Bywają mecze fatalne i z kretesem przegrane, jak ten. Może to przesilenie po poprzednich dwóch trudnych meczach, w każdym razie wszystko to wyglądało bardzo niedobrze. Jeden mecz nie przekreśla zespołu i nawet tak brutalny, zimny prysznic będący klęską zespołu nie może zniweczyć starań o kolejny mecz - na pewno w każdej opcji lepszy, bo chyba gorzej już nie mogło być, niż w spotkaniu ligowym z Wisłą Gruczno. 

Tucholanka Tuchola - Wisła Gruczno 0:12 (0:5)

Tucholanka: Januszewski, Rostankowski, Hoffmann (46 Górecki), Misiak, Nitka, Grudzina, Ossowski (52 Ziółkowski), Krajna, Beker, Orzechowski (59 K. Andrearczyk), Rydzkowski (70 P. Andrearczyk)