Przy wietrznej pogodzie rozpoczęli Tucholanie i ich goście spotkanie, które jakby było złożone z dwóch różnych meczów. Na uwadze mamy tu grę Tucholan, o czym niżej. Wiatr wiejący ostro na bramkę strzeżoną przez Mateusza Zaleskiego (świetny mecz tego zawodnika) wyraźnie zapowiadał częste oddawanie strzałów z dystansu. Jednak nie od razu, bo początek był mało wyraźny w wykonaniu obu zespołów. Szarpane akcje, często przerywane przez drugą stronę, nie porywały kibiców. Kilka razy sędzia przerywał grę ze względu na faule, ale ofensywnych konstrukcji na boisku było jak na lekarstwo.
Otwarcie wyniku nastąpiło w 18 minucie, gdy jeden z napastników miał na tyle dużo swobody, że celnie przymierzył i piłka wpadła przy słupku. Tucholanka grała po prostu słabo - bez pomysłu, bez energii, chaotycznie, bez siły przebicia, bez wyrazu, nijako. Dwie akcje rywali Tucholan mogły być zakończone golem, gdyby nie wzorowa postawa wspomnianego Zaleskiego. Obronił on strzały Chełmnian (26 i 28 minuta). Zaraz potem miała miejsce najgroźniejsza akcja gospodarzy. Jędrzej Orzechowski i Igor Ossowski dwa razy byli blisko bramki z piłką, niestety ta nie wpadła do siatki. Drugi z wymienionych w 39 minucie silnie uderzył z ostrego kąta, ale bramkarz znad Wisły był na miejscu. Wcześniej Zaleski znów był nieomylny, broniąc strzał głową. Tucholanie w mizernych nastrojach zeszli na przerwę. Najlepsze było jeszcze przed nimi, ale mało kto chyba miał pozytywne myśli po bardzo słabej grze Borowiaków w ciągu pierwszych trzech kwadransów.
Zgoła odmienny charakter miała gra Tucholan po rozmowie w szatni. Już w 48 minucie padły dwa strzały i była to zapowiedź rewelacyjnej, o niebo lepszej gry miejscowych. Co sprawiło, że zmienili oni styl o 180 stopni? To wiedzą chyba sam trener Piotr Pozorski i jego piłkarze, ale nie nam dociekać przyczyn lepszej gry, bo o wiele ważniejsze są jej skutki - w tym wypadku zbawienne. Przede wszystkim w gospodarzach obudziła się zaciętość, co wyzwoliło dodatkową energię. Nie było bojaźliwości i zawahań, obserwowano więcej ruchu i przesuwań w całych formacjach. Rewelacyjny mecz rozgrywał Grzegorz Rydzkowski, w obronie świetnie wypadali Łukasz Giłka i Kacper Gerth.
Bohaterem meczu dzięki dwóm golom stał się Mateusz Bogun. Najpierw wyrównał silnym strzałem po akcji przez środek boiska. Kilkanaście minut potem wykorzystał rzut karny, gdy bramkarz Chełminianki faulował późniejszego, skutecznego strzelca. Borowiacy objęli prowadzenie 2:1. Tucholanie na tym nie skończyli. Grali, mając wiatr w skrzydłach i to był najlepszy ich czas w tym spotkaniu. Dwie minuty z rzędu miejscowi przeprowadzili akcje, po których mógłby zmienić się wynik na ich korzyść. Najpierw pola karne zawojował duet Rydzkowski - Orzechowski, później Bogun minął się w powietrzu z futbolówką metr czy dwa od bramki. To nie wszystko. Bombowy strzał z pola karnego oddał Patryk Nitka. Pięć minut przed upływem regulaminowego czasu Orzechowski i Juliusz Donarski także kierowali piłkę w światło bramki Chełmnian i niewiele brakowało im do szczęścia. Gwoździem do trumny przyjezdnych był gol po kontrze, gdy Jędrzej Orzechowski zdobył ostatnią bramkę w ostatniej akcji meczu.
Tucholanie przeszli niezwykłą metamorfozę po przerwie. Pokazali, że potrafią grać i strzelać gole, przejąć inicjatywę i być monolitem. Potrzebowali tego zwycięstwa jak tlenu do życia. Zasłużyli na tę wygraną i z pewnością wiara w swoje możliwości wzrosła w nich niepomiernie - nie bez przyczyny.
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu tygodnik.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz