Meczem przyjaźni można nazwać spotkanie oldbojów Tucholanki Tuchola i szwajcarskiego FB Belp. Takiego pojedynku nie było nigdy dotąd, a stoi za nim Tucholanin mieszkający obecnie w Szwajcarii Roman Pielak, który sprowadził do Polski okazałą grupę kolegów. - Nasz cel to poznanie Polski, przybliżenie jej charakteru dla moich szwajcarskich przyjaciół - opowiada Roman Pielak. - Byliśmy w Malborku, mamy zamiar też pojechać do Trójmiasta i tam zwiedzić Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Drużyna jest zafascynowana Polską - jej nowoczesnością. Zasmakowali się w polskim żurku i piwie, zachwalali wszelką infrastrukturę. Niektórzy planują przyjazd camperami. Takie podejście i te wrażenia mnie uszczęśliwiają, bo taki miałem dokładnie cel.
Pomysłodawcą meczu był Roman Pielak, który pochodzi z Tucholi, a mieszka w Szwajcarii. Postanowił spotkać się na gruncie sportowym z zawodnikami Tucholanki, w której niegdyś sam grał. Sprowadził więc szwajcarskich kolegów do Tucholi i obie drużyny wyszły na zadbaną murawę, po czym oddały się przyjemności gry w piłkę. Skrócone boisko z linią końcową na linii pola karnego regularnego placu gru pozwoliło z pewnością zachować siły zawodnikom, którzy - powiedzmy sobie szczerze - w niejednym przypadku na pewno mogą już sadzać na kolana wnuki. Tym bardziej chwała tym bohaterom, którzy mimo dojrzałości zapewnili licznie zgromadzonym kibicom widowisko w umiarkowanym tempie, może nie żywiołowym na miarę ligowych rozgrywek, ale wypełnionym mnóstwem goli.
Mecz sędziowany przez Henryka Salę (arbiter główny) i Andrzeja Suchomskiego (arbiter boczny) trwał dwa razy po pół godziny z lotnymi zmianami. Niestety w spotkaniu po tucholskiej stronie nie mógł wystąpić Sławomir Suchomski, ponieważ wezwały go gdzie indziej obowiązki zawodowe - tak mówiono nieoficjalnie. Swój wkład w mecz miały OSiR w Tucholi oraz sekcja piłki nożnej MLKS Tucholanka Tuchola. Wiele pomocy logistycznej udzielił także Michał Słomiński, za co Roman Pielak mu serdecznie dziękuje.
Samo starcie na murawie przebiegało, jak należało się spodziewać, w przyjaznej atmosferze. Sędzia nie wychwycił chyba ani jednego faulu. Raz tylko pod bramką FC Belp padli na murawę dwaj zawodnicy, ale starcie nie wynikało z faulu, a z walki o piłkę. Cały mecz kontrolowali gospodarze, do przerwy strzelając pięć goli. Gdy przed drugą odsłoną zanosiło się na wysoką porażkę gości, po wznowieniu gry Tucholanie lekko stanęli, dopuszczając bliżej bramki graczy FC Belp. Szybko dało to efekt zbliżenia się wynikiem do Tucholan. Ci jednak nie dali sobie wydrzeć zwycięstwa z rąk, będąc zespołem szybszym i lepiej zgranym.
Spotkanie mogło zakończyć się wyższym wynikiem Tucholan, gdyby ci nie prezentowali czystej radości z gry, popisując się wieloma zagraniami choćby piętą czy wymianą wielu podań blisko szwajcarskiej bramki. Raz też zdarzyło się, że Borowiacy trafili w jednej akcji w słupek i poprzeczkę. Nie chodziło przecież o to, by wygrać jak najwyżej. Tu pokazano finezję piłki na tyle wartościową, że wykonaną z klasą dojrzałych graczy mających ligowe doświadczenie, dawne czy nie tak dawne. Taka radość gry urozmaiciła widowisko i na pewno była bardziej atrakcyjna dla kibiców, niż gdyby oni mieli oglądać mnóstwo powtarzalnych momentów rozpoczynania przez Szwajcarów gry od środka po straconej bramce.
Akcje bramkowe gospodarzy to przemyślane zagrania i zero przypadkowości. Nieklasycznego hat-tricka zaliczył Mirosław Bałazy, którego druga bramka, strzelona z półobrotu i z trudnej pozycji stawia tego gracza w stawce najlepszych zawodników meczu. Rewelacyjne asysty to drugi aspekt świetnej gry w defensywie dojrzałych Tucholan. Na uwagę zasługuje też piękne uderzenie z dystansu Jacka Napiontka. Atomowy strzał pod poprzeczkę można by stawiać za wzór i oglądać na telebimach.
Chwała zwyciężonym, bo oni nie byli tłem dla Tucholan. Grali przede wszystkim ambitnie i nie notowali przestojów po stracie goli. Ostro wzięli się za odrabianie strat i prawie się to Szwajcarom udało, gdy początek drugiej połowy należał do nich. Powtórzmy: nie wynik był tu najważniejszy, a wydarzenie samo w sobie, integracja, międzynarodowy status meczu i przyjazna atmosfera. Ów status był świetnie podkreślony symboliką. Na maszcie stadionowym obok flag powiatu tucholskiego, barw Tucholanki i Polski powiewała także flaga Szwajcarii. Szacunek dla organizatorów za ten wymowny szczegół.
Roman Pielak - jedyny Polak w zagranicznej drużynie - po przerwie przybrał barwy Tucholanki i grał w tej drużynie. Zostało to docenione przez kibiców.Ci nie zawiedli, bo spora grupa zasiadła na trybunach. Dodatkową gratką po meczu stała się seria rzutów karnych. Była na tyle wyrównana, że po rezultacie 7:7 zarządzono koniec.
Niespotykane nigdy dotąd spotkanie piłkarskie było na pewno ciekawym wydarzeniem między ligowymi pojedynkami. Przede wszystkim nie po raz pierwszy zauważono, że duch nie ginie w starej kadrze, która potrafi pokazać duże umiejętności piłkarskie - bez względu, czy są to Polacy, czy Szwajcarzy.
Poza czysto sportowym aspektem pobytu Szwajcarów w Polsce duże znaczenie dla nich samych miał pobyt w Polsce i o tym opowiedział Roman Pielak. Drużyna po raz pierwszy przebywa w kraju nad Wisłą i rozmówca nie ukrywa, że wszystko jest nowością nieraz wręcz zaskakującą.
- Nasz cel to poznanie Polski, przybliżenie jej charakteru dla moich szwajcarskich przyjaciół - opowiada Roman Pielak. - Byliśmy w Malborku, mamy zamiar też pojechać do Trójmiasta i tam zwiedzić Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Drużyna jest zafascynowana Polską - jej nowoczesnością. Zasmakowali się w polskim żurku i piwie, zachwalali wszelką infrastrukturę. Niektórzy planują przyjazd camperami. Takie podejście i te wrażenia mnie uszczęśliwiają, bo taki miałem dokładnie cel.
Organizacja meczu też była na najwyższym poziomie i to podkreśla Tucholanin mieszkający w Szwajcarii. Zaznacza, że jego koledzy byli wręcz zszokowani wyglądem murawy, stanem obiektu. W Szwajcarii niewiele miejscowości wielkości Tucholi może pochwalić się takim stadionem.
- Niezmiernie się ucieszyłem, że mogłem zobaczyć przyjaciół z boiska, których nie widziałem przez dwadzieścia lat - kończy Roman Pielak. - Wojciech Kociński w rozmowie ze mną obiecał przygotować obiekt i z tej obietnicy się świetnie wywiązał. To gospodarz obiektu godny zaufania i za to mu dziękuję w imieniu swoim i kolegów. Wszystko było dopięte na ostatni guzik, żadnych niedociągnięć. To robi wrażenie. Wyrażam wdzięczność wszystkim, dzięki którym ten mecz i nasz pobyt w Polsce będzie wydarzeniem godnym długoletnich wspomnień.
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6176"}
Filmy z meczu:
0
0
0
0
0
0
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu tygodnik.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz