Nasze zdolne siatkarki: Zosia i Agata zagrały na piasku w półfinale mistrzostw Polski. Jak im idzie? Jakie mają plany?

Trwa aktywne lato na piasku, które wielu kibicom kojarzy się z siatkówką plażową. Dwie zawodniczki Tucholanki mają o czym opowiadać, ponieważ po sukcesie w wojewódzkim czempionacie wzięły udział w krajowych półfinałach. Mało tego – rozegrały ogólnopolski turniej nie tylko w swojej kategorii wiekowej, a w ich sportowej karierze następuje poważna zmiana. 

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

Dwie siatkarki są znane z występów w młodziczkach Tucholanki Europrojekt. Zofia Iwicka i Agata Spica – absolwentki SP 2 w Tucholi – to na dziś solidne zawodniczki ligowe z doświadczeniem krajowych mistrzostw siatkarskich na parkiecie. Ale nie tylko pod dachem dziewczęta sobie dobrze radzą. Nadszedł dla obu sportsmenek ważny czas – zmiana szkoły podstawowej na średnią. Padło na wielkopolskie Szamotuły, gdzie prężnie funkcjonuje ośrodek siatkarski – UKS Szamotulanin. Poza Agatą i Zofią będzie też tam grać i uczyć się Wiktoria Cybulska – koleżanka z Tucholanki Europrojekt. 

Od lewej Zofia Iwicka i Agata Spica. Za nimi trener Dariusz Karnowski.

W trwającym sezonie dziewczęta wzięły udział, jak szereg innych siatkarek ze stolicy Borów, w mistrzostwach województwa w siatkówce plażowej. Pojechały tam jeszcze cztery duety z tucholskiego teamu: Wiktoria Cybulska/Maja Babińska, Nina Boinska/Martyna Babińska (zajęły czwartą lokatę), Maja Tomczyk/Oliwia Kozielecka, Dominika Koślińska/Ewa Bydłowska. Spośród tych tucholskich par dalej awansowały dwie: Cybulska/Babińska i wicemistrzynie województwa, czyli bohaterki tego materiału. 

Przegrały tylko w finale

Pierwszy mecz mistrzostw województwa w Kamieniu Krajeńskim dziewczęta rozegrały na zupełnym luzie – rywalki nie stawiły wielkiego oporu i była to dla Borowiaczek rozgrzewka. Jeden set do 21 punktów (taki system rozgrywek został przyjęty) przeszedł bez echa. Także drugi pojedynek na piasku przy optymalnej pogodzie dziewczyny wygrały, podobnie zresztą jak wszystkie pozostałe mecze aż do samego finału. Dopiero tam Tucholanki zostały poskromione przez przeciwniczki. Na drodze do walki o złoto stanęły Borowiaczkom m.in. duety z: Koronowa, Chełmna, Golubia-Dobrzynia, także Tucholi (Boinska/Babińska). 

Najtrudniejszy mecz, ale tak mentalnie, rozegrałyśmy przeciw koleżankom – wspomina Zofia Iwicka. – Nie jest wielką przyjemnością wygrywać z koleżankami na takim turnieju, ale na szczęście po wyjściu z grup graliśmy systemem brazylijskim, więc można było sobie pozwolić na jedną porażkę. My nie wyeliminowałyśmy koleżanek wygrywając z nimi. 

Finał turnieju i walka o złoto to pojedynek z Wazówną Golub-Dobrzyń. Co ciekawe, we wcześniejszym meczu te duety już zagrały i wówczas triumfowały Tucholanki. Rewanż był jednak udany dla dziewcząt z Golubia-Dobrzynia. 

Rywalki znalazły na nas sposób, kierując piłkę idealnie w martwy punkt między nas – opowiada Agata Spica. – Byłyśmy już lekko zmęczone i zawiodło chyba trochę skupienie. Mogę żartobliwie powiedzieć, że sama przywołałam dziewczyny z Golubia-Dobrzynia pod siatkę, bo jakimś dziwnym trafem one myślały, że już nie zagrają, że nie weszły do finału. Siedziały prawie w aucie, a ja po nie poszłam. Odwdzięczyły nam się za tę dobroć, wygrywając z nami, ale oczywiście mówię z przymrużeniem oka. Były po prostu lepsze w najważniejszym meczu. Co do naszej pary sportowej, to grałam już z Zosią w zeszłym roku, też w Kamieniu, ale nie było wtedy podium. Wygrałyśmy za to we dwie Turniej o Puchar Borów Tucholskich. 

Półfinał w skarpetkach 

W ostatnich dniach czerwca dziewczęta z Tucholi (łącznie z parą Boinska/Babińska) zawitały z kolei do Mielna, by spróbować swoich sił w półfinale krajowych mistrzostw w siatkówce plażowej. Tu już grano po dwa sety do 21 punktów. Zawody rozgrywano na nadmorskiej plaży, ale upał był morderczy, bo termometr wskazywał w cieniu 39 stopni. Piasek palił w stopy, dlatego siatkarki zagrały w skarpetkach, co dało pewną ulgę. 

Ten turniej nie ułożył się po myśli Tucholanek. Mimo obowiązującego systemu brazylijskiego Zofia i Agata, jak też dwie pozostałe Tucholanki, odpadły z turnieju po dwóch meczach. Zosia i Agata stanęły najpierw przeciw parze z Łasku (łódzkie). Był to mecz wyrównany, który zakończył się porażką w tie-breaku. 

Fatalnie przegrałyśmy w tym trzecim secie, bo brakowało nam do zwycięstwa w całym meczu jednego punktu – przeżywa Zofia Iwicka. – Coś w nas pękło, zabrakło koncentracji, a rywalki miały najlepszy czas. Wygrały 16:14. Zawodniczka z Łasku, która wcześniej była słabym ogniwem, w końcówce tie-breaka stała się naszą pogromczynią. Wielka szkoda, było bliziutko. 

Drugi mecz to już walka tylko – jak same to określają siatkarki – psychiką, nie mięśniami. Ciało odmawiało na tym upale posłuszeństwa i gra sprawiała więcej wysiłku niż przyjemności. Ten mecz z duetem warszawskim Borowiaczki przegrały 0:2. 

Bez wytchnienia – tym razem Kołobrzeg 

Dziewczętom, mimo poprzedniego ciężkiego półfinału mistrzostw Polski, wciąż było mało gry. Prosto z Mielna pojechały do Kołobrzegu na Baltic Cup – turniej o statusie międzynarodowym. Tam rozegrały trzy mecze, z których jeden wygrały. Tucholanki były w grupie młodziczek. Borowiaczki twierdzą, że znają przyczynę dwóch porażek.

Poszło nam słabo, bo chyba za bardzo chciałyśmy błysnąć na turnieju, na siłę coś ugrać, w związku z tym wkradło się napięcie, jakaś presja – wspomina Zofia Iwicka. – Efekt był odwrotny od zamierzonego. Nie kończyłyśmy akcji atakiem, mimo prób skupienia ogarniała nas dekoncentracja. Zyskałyśmy tylko nowe doświadczenie. Z perspektywy czasu traktujemy ten turniej z dystansem. 

Bliżej domu bez wpadki

W lipcu Tucholanki zdążyły zagrać jeszcze w Telmax Beach Volley Cup Człuchów 2026. Dziewczęta w nieodległym mieście czuły się jak u siebie – znały inne siatkarki z meczów kontrolnych. Tym razem podeszły do turnieju na luzie, z "wolną" głową, bez oczekiwań. Sprawdziło się – Tucholanki wygrały wszystkie swoje pojedynki, nawet z siatkarkami Trefla Gdańsk. Aż trzy razy ich rywalkami były sportsmenki GAS-u Gdynia. Na Tucholanki tego dnia nie było mocnych. Zosia i Agata stanęły na najwyższym stopniu podium w gronie młodziczek. 

Siatkarki z Borów zagrały też w kategorii open, gdzie trzy mecze wygrały, dwa przegrały. Tam też spotkały inne koleżanki z klubu – Paulinę Budzich i Dominikę Atras. Udział w turnieju Tucholanki uznały przede wszystkim za dobrą zabawę. 

Siatkówka uczy nas dyscypliny w codziennym  życiu – taką maksymę wygłosiły obie siatkarki na koniec rozmowy. – Lubimy swoje towarzystwo, znajdziemy od września nowe. To będzie dość stresujące, już jest, mimo że jeszcze trochę czasu do rozpoczęcia roku szkolnego. Nowe miejsce, nowa szkoła, nowi ludzie. Formalnie będziemy wciąż zawodniczkami Tucholanki na wypożyczeniu do Szamotulanina. W sierpniu z tym klubem jedziemy na obóz sportowy. Trzy dni spędzimy w Szamotułach, potem z tamtejszą drużyną jedziemy do Kołobrzegu. Dziękujemy serdecznie rodzicom i najbliższym za wszelkie wsparcie i miłość, która ma tysiąc twarzy – zawsze uśmiechniętych. Odwdzięczymy się grą i rozwojem w dobrym kierunku – w to wierzymy. 

Zawody w Człuchowie. Od lewej: Zofia Iwicka, Agata Spica, Dominika Atras i Paulina Budzich.

Nad jeziorem w Człuchowie dziewczęta czuły się wyśmienicie i wygrały w kategorii młodziczek.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

Człuchowskie podium. Na jego najwyższym stopniu od lewej Agata Spica i Zofia Iwicka.