Środowiskowy Dom Samopomocy "Przystań" ma 25 lat. Dziękujemy za cierpliwość i wiarę w nasze możliwości / FOTORELACJA

Na początku było to jedno główne pomieszczenie, bo część obiektu stanowiła też miejska jadłodajnia. Czas się zmieniały, środowiskowy dom się rozrastał. Do tego stopnia, że jest w nim teraz kilka pracowni, nawet stolarska i sensoryczna. Najważniejsi są podopieczni, którzy odnajdują na ul. Garbary w Tucholi swoją "Przystań". Dosłownie i w przenośni.

Wiele ciężkiej pracy i zaangażowania w działalność Środowiskowego Domu Samopomocy "Przystań" wkładają obie strony: i kadra i podopieczni. Kadra, bo każdy z podopiecznych jest inny, ma inne potrzeby i też co innego można od niego wymagać. A podopieczni, bo przezwyciężają swoje bariery próbując robiąc rzeczy, które wcześniej wydawałyby się w ich przypadku niemożliwe. 

"Przystań" mieści się na ul. Garbary w Tucholi. Kiedyś był to kompleks kilku instytucji, bo to tutaj działała jadłodajnia. Gdy się wyniosła, można było zająć jej metry kwadratowe. Nie był to koniec rozbudowy. "Przystań" urosła o jedno piętro. Po obiekcie oprowadza nas Katarzyna Piechowska i już od frontu pozytywne wrażenie robi duża gablota z pucharami i trofeami, której pozazdrościłby nie jeden sportowiec. W holu stół bilardowy, zejście do ogrodu, po jednej stronie większa sala dla spotkań. Na końcu parteru kuchnia. I tu robi się ciekawie.

- Nasi podopieczni sami gotują i przygotowują potrawy

- słyszymy od kadry, co robi na nas bardzo duże wrażenie biorąc pod uwagę niepełnosprawności, z jakimi żyją. Spacerujemy i oglądamy kolejne pracownie. W jednej szyją, w drugiej malują  albo tworzą w ceramice. Nie sposób na dłużej zatrzymać się w przestronnej pracowni stolarskiej. Tu działają nie tylko panowie, oczywiście pod pełną kontrolą bezpieczeństwa ze strony męskiej części kadry terapeutów. Jest też sala sensoryczna, a nawet siłownia! Pełne ręce roboty mają więc i mieszkańcy "Przystani" i sami terapeuci. 

Wyśmienity tort i... piłeczki antystresowe

"Przystań" odwiedziliśmy nie przez przypadek. Był to Dzień Terapeuty Zajęciowego, ale kadra zapragnęła tego dnia w kameralny sposób, w towarzystwie swoich podopiecznych, uczcić nadchodzące 25-lecie środowiskowego domu pomocy, które przypadnie w styczniu 2027 roku. Okazja podwójna, a więc życzenia i upominki popłynęły wzajemnie. 

- Dziękujemy za cierpliwość, dobre słowo i wiarę w nasze możliwości

- m.in. takie pełna ciepła słowa usłyszeli terapeuci od wychowanków. Upominki - szczerze, ale i z przymrużeniem oka przekazała im kierowniczka Justyna Geisel. A oprócz życzeń były to... piłeczki antystresowe, tzw. gniotki. A na 25-lecie do "Przystani" wjechał potężny tort. Dedykowane upominki trafiły do osób, które są tu najstarsze stażem. Drobiazgi czekały na wszystkich. W sali bardzo głośno i energicznie rozbrzmiało sto lat. 

Najważniejszy pozostawał człowiek

Pomysł utworzenia domu należał niegdyś do byłego kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Tucholi Jacka Majewskiego. Jego pierwszą kierowniczką była Maria Kuczkowska. Od 2010 roku jest nią Justyna Geisel.

- Przez te lata zmienia się placówka, ale niezmiennie najważniejszy pozostawał człowiek - jego potrzeby, możliwości i prawdo do godnego, pełnego życia

- mówi dziękując zespołowi za codzienną pracę, cierpliwość i zaangażowanie w budowanie tego domu.

- Szczególne podziękowania kieruję do pana burmistrza Tucholi Tadeusza Kowalskiego, za życzliwość, wsparcie i możliwość liczenia na przychylność samorządu w naszej codziennej działalności

- dodaje kierowniczka "Przystani" pamiętając także o instytucjach i wszelkich osobom, którym dom ten leży na sercu.

FOTORELACJA

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6634"}