Nauczyciel Roku ze swoją wychowawczynią z LO w Tucholi. Duma i wzruszenie / ARTKUŁ, ZDJĘCIA, FILM

Mamy Nauczyciela Roku 2026 w skali kraju. To prestiżowy tytuł nadany przez ekspertów, a nie żaden plebiscyt. Tomasz Ordza jest absolwentem tucholskiego Nowodworka, tutaj miał praktyki. To w liceum poczuł, że misja nauczyciela może być jedną z jego życiowych dróg. 30 października odwiedził swoją szkołę Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego. I choć wątków godnych poruszenia jest kilka, osobno należy potraktować jego spotkanie z wychowawczynią Ewą Grugel. – Mnie trudno jest powstrzymać wzruszenie – mówi "Tygodnikowi" nauczycielka. – Ja czuję się bardzo dobrze – o swoich emocjach opowiada Tomasz Ordza, który uczy biologii, chemii i edukacji zdrowotnej w Szkole Podstawowej im. Kazimierza Nowaka w Dąbrówce niedaleko Poznania.

Kim jest, czego i gdzie uczy Tomasz Ordza? CZYTAJ POD LINKIEM:

::news{"type":"see-also","item":"31371"}
 

30 października Liceum Ogólnokształcące w Tucholi odwiedził Tomasz Ordza, Nauczyciel Roku. To najbardziej prestiżowy tytuł nadawany przez ekspertów w konkursie prowadzonym przez „Głos Nauczycielski” i Ministerstwo Edukacji Narodowej. Tomasz Ordza pochodzi z gminy Tuchola, choć przez wiele lat jego rodzina tutaj nie mieszkała. Później jednak wróciła. Całą edukację w szkole średniej odbył w popularnym Nowodworku. Stąd jego powrót do szkoły po otrzymaniu tak wielkiego wyróżnienia jest dużym wydarzeniem. Spotkaniu z uczniami poświęcamy osobny artykuł. Niemałe emocje towarzyszyły osobistemu spotkaniu Tomasza Ordzy z jego wychowawczynią Ewą Grugel, popularną tucholską nauczycielką geografii. Tomasz Ordza już podczas wcześniejszych rozmów z „Tygodnikiem Tucholskim” dał nam odczuć, że Ewa Grugel była jego mentorką, osobą, która go inspirowała.

W piątek skorzystaliśmy z okazji. Rozmawiamy jednocześnie z dwójką: uczniem i nauczycielką. Choć to Ewa Grugel nazwała go dzisiaj mistrzem.

Tak, wzruszyłam się Tomku, gdy zobaczyłam cię w pokoju nauczycielskim. Mieliśmy jakiś kontakt, ale ostatnio rzadszy

– zaczyna Ewa Grugel.

Informacja o tym, że zdobył on tytuł, była dla nas po prostu kosmiczna. To coś wspaniałego. Czytanie tak miłych słów o nauczycielach i szkole [w dalszej części artykułu Tomasz Ordza wspomina „Tygodnikowi” swoją szkołę i pedagogów – red.] to także wielkie wzruszenie i powód do dumy

– słyszymy dalej. Ewa Grugel podkreśla, że już w przeszłości czuła, iż „Tomek ma wszystko w pakiecie”. Był bardzo dobrym uczniem, z wzorowym zachowaniem. Takim, którego można pozazdrościć wszystkim nauczycielom, szkołom, a także rodzicom.

Ja czuję się tutaj bardzo dobrze. Ucieszyłem się z zaproszenia. Cieszę się, że pan dyrektor [Waldemar Ptak – red.] chciał, abym tu przyjechał. Czuł, że jest to dla mnie bardzo ważne spotkanie, powrót do korzeni. Moich nauczycieli wspominam z wypiekami. I robię to z wielkim poczuciem, że nauczyciele mają wpływ na młodych ludzi. Młodzież czasami tego nie dostrzega lub nie chce dostrzegać, zwłaszcza na początku. Później to się zmienia. Warto powiedzieć im „dziękuję”, kiedy jest na to pora.

– słyszymy od Tomasza Ordzy. Przy okazji powtarza, że polska szkoła potrzebuje wzmocnienia. Trzeba mówić o niej dobrze, a nie tylko wtedy, gdy nadchodzi kryzys.

Wiemy już, że ostatnie tygodnie, które upłynęły od otrzymania nagrody Nauczyciela Roku, zaowocowały nowymi pomysłami na teraźniejszość i przyszłość.

 Nie wiem, czy mogę zdradzać szczegóły...

– uśmiecha się. Ostatecznie jednak uchyla rąbka tajemnicy. Okazuje się, że w tym tygodniu uczestniczył w Ministerstwie Zdrowia w inauguracji kampanii „Jestem odWAŻNA, Jestem odWAŻNY”. Rozmawiał z szefową resortu, brał udział w panelu dyskusyjnym ze specjalistami.

Wspólnie debatowaliśmy nad tym, że trzeba mieć odwagę, aby powiedzieć: „Mam kryzys”. To jeden z kroków, które podjąłem. Poruszam temat zdrowia psychicznego, empatii, poczucia bezpieczeństwa w szkole. Nie tylko uczniów, ale też nauczycieli. Wiele problemów dotyczy także dorosłych. Każdy może mieć chwilę słabości. I każdy ma mieć prawo otrzymać wsparcie.

– relacjonuje Nauczyciel Roku. Kampania właśnie jest promowana w internecie i będzie o niej coraz głośniej.

Co ciekawe, otwierają się też nowe możliwości współpracy. Mamy tutaj na myśli tucholskie liceum. Szykują się warsztaty z fundacją „Trampki na giełdzie”. Szczegóły są jeszcze uzgadniane, a Tomasz Ordza pomaga w nawiązywaniu kontaktów.

Co dalej? Czas pokaże

– słyszymy.

Ewę Grugel pytamy jeszcze, czy w poszczególnych rocznikach jest dużo „takich Tomków Ordzów”. Nauczycielka uśmiecha się...

Myślę, że tak. Może są jeszcze nieodkryci i dopiero rozwijają swoje skrzydła. To może wydarzyć się na studiach. Trzeba jednak przyznać, że szkoła przeżywa kryzys i jest on odczuwalny. Nam, nauczycielom, jest coraz trudniej. Jednak jeśli nasze miejsca będą zajmować tacy ludzie z pasją jak Tomek, to można być optymistą

– mówi wychowawczyni Nauczyciela Roku.

"Tygodnik Tucholski" długą rozmowę z Tomaszem Ordzą odbył także krótko po otrzymaniu przez niego tytułu. To był bardzo trudny moment, kiedy w szkołach całej Polski zapanował strach po aktach przemocy ze strony uczniów. Ordza rozmawiał z nami o tych wydarzeniach wyciągając wnioski. Ale też wtedy spytaliśmy go o wspomnienia z czasów nauki w tucholskim ogólniaku. Przypominamy rozmowę, która ukazała się w papierowym wydaniu "Tygodnika Tucholskiego".

Słodko-gorzkie dni. Akurat w tym czasie wstrząsnęło polskim społeczeństwem

Faktem jest, że uroczystość połączona z przyznaniem Tomaszowi Ordzy tytułu Nauczyciela Roku zbiegła się w czasie z wydarzeniami, które wstrząsnęły nie tylko oświatą, ale całym polskim społeczeństwem. Tomasz Ordza z jednej strony mógł być dumny z powodu docenienia jego pracy, ale z drugiej obserwował właśnie tragiczne historie w innych szkołach, nawet w szkole podstawowej. I jako nauczyciel musiał też gasić lub tonować rosnące napięcie wśród uczniów szkoły w Dąbrówce. Nie sposób, poniekąd korzystając z okazji, o tych wydarzeniach nie porozmawiać z Nauczycielem Roku.

- Wszyscy zadajemy sobie pytanie, czy szkoła jest miejscem bezpiecznym. Jednak nie możemy wątpić w profesjonalizm i zastosowanie narzędzi, które w swoim wachlarzu ma dyrektor. Z pewnością niektóre kwestie wymagają doprecyzowania. Liczymy na to, że ustawodawca wskaże obszary, w których szkołach musi spełniać określone warunki. Cała ta sytuacja przeszyta jest wielkim smutkiem i refleksją na temat kondycji naszego społeczeństwa

- mówi Tomasz Ordza zwracając uwagę na fakt, iż ubiegłotygodniowe sytuacje nie skupiały się wyłącznie na placówkach oświatowych. Problem leży głębiej.

- To raczkująca radykalizacja społeczeństwa, w którym przestaliśmy siebie słuchać i ze sobą rozmawiać. Zbyt często siebie antagonizujemy. Trzeba wrócić do rozmowy. Szkoła powinna być miejscem, które zapewni dzieciom i młodzieży spokój. Da im wsparcie, bo oni przecież nie są odcięci od tych informacji. Ponadto, na podstawie tych wydarzeń musimy teraz budować w nich świadomość i potrzebę reagowania. Aby nie byli obojętni na żaden sygnał, który będzie mówić o zagrożeniu czy hejcie. Tu chodzi o współpracę wszystkich środowisk w szkole: nauczycieli, rodziców, pracowników szkół i oczywiście uczniów. Musimy nawzajem sobie zaufać i nauczyć się wyłapywać sytuacje ekstremalne skrajne. Takie, które znaliśmy do tej pory z telewizji i internetu

- słyszymy od Tomasza Ordzy. 

Podobnie jak w wielu szkołach, w Dąbrówce został w ubiegłym tygodniu zorganizowany apel, podczas którego omawiane były zasady bezpieczeństwa. Nauczyciele zachęcali uczniów, aby ci nie bali się. A jeśli czują potrzebę, nie obawiali się zwrócić o wsparcie i rozmowy. Dodawali otuchy.

Doceniajmy szkoły wiejskie

W trakcie emocjonalnego trzęsienia ziemi uczniowie z Dąbrówki nie zapomnieli o sukcesie swojego nauczyciela. Mimo poważnego tonu, był czas na gratulacje i wspólną radość. Jednego dnia jest się nauczycielem, a kolejnego - polskim Nauczycielem Roku...

- Wrażenia są ogromne, to wdzięczność i pokora. Ale z dnia na dzień zmieniło się niewiele. Kolejnego dnia po gali wróciłem do szkoły i o 7:30 prowadziłem kółko "science". Lekcje miałem oczywiście w trybie dotychczasowym

- uśmiecha się nagrodzony pedagog. Teraz ma nadzieję, że o szkołach zacznie mówić się w dobrym kontekście. Na przykład o wyróżnionych razem z nim nauczycielach, których jest mnóstwo. 

- O nauczycielach, którzy wykonują świetną pracę u podstaw. Dla rozwoju uczniów, obudzenia w nich talentu, odkrywania pasji

- taką nadzieję ma Tomasz Ordza. Liczy na docenianie szkół wiejskich, takiej jak jego w Dąbrówce. Jak na warunki tucholskie, to bardzo duża wioska, bo mieszka w niej niespełna... 5 tys. zł ludzi. A nadal nie jest to wieś gminna, tylko sołecka. To różnica między okolicami Poznania, a Tucholą na skraju województwa kujawsko-pomorskiego.

- Cieszę się z tej nagrody, ją w pewnym sensie otrzymała cała nasza szkolna społeczność. Nadal będę uczyć biologii, chemii i edukacji zdrowotnej. Nadal będę mieć swoich studentów na wydziale biologii. Tytuł jest docenieniem, ale nie wpływa na moją bieżącą pracę

- podkreśla Tomasz Ordza. 

Zamiłowanie do Borów Tucholskich i Pani profesor Grugel

Nauczyciel Roku przyznaje, że szkoła i miejsce, w którym żyje, dają mu namiastkę Borów Tucholskich. Korzystając z parku w Dąbrówce i tego, co daje przyroda, często prowadzi zajęcia terenowe i do tego namawia także koleżanki i kolegów z Borów. 

- Niegdyś pani profesor Grugel na lekcjach w liceum zabierała nas do Suszka. Ja z moimi młodymi adeptami też spędzam zajęcia w okolicznościach przyrody. To atuty szkół w takich miejscach. Dobrze byłoby, a by korzystały z tego, co mają w najbliższej okolicy. To szansa ukazywania piękna świata w bezpośrednim sąsiedztwie szkoły

- podkreśla. Nazwisko Ewy Grugel, popularnej tucholskiej nauczycielki geografii, z wielką sympatią Tomasz Ordza wymienia kilkukrotnie. Była jego wychowawczynią, ale też będąc na studiach odbył praktyki w liceum pod jej okiem.

- Pani profesor dała mi przestrzeń do tego, abym był kreatywny

- zaznacza dodając, że "praktykował" również w Szkole Podstawowej nr 5 w Rudzkim Moście.

Gmina Tuchola na licencjacie

- W czasach licealnych myśl o zawodzie nauczyciela była jedną z moich dróg

- przyznaje Ordza. Poważne decyzje zaczęły się przy zdawaniu rozszerzonej matury z biologii i geografii. Był już pewien, że pójdzie na studia biologiczne, ale wybrał biologię o specjalności ekologia i zarządzanie zasobami przyrody. Ważny był dla niego wówczas kontekst rozwoju ochrony przyrody i jednoczesnego pozyskiwania środków zewnętrznych z Unii Europejskiej na ten cel. 

- Moja praca licencjacka dotyczyła środków zewnętrznych pozyskanych przez gminę Tuchola na rzecz infrastruktury prośrodowiskowej. To była praca międzyuczelniana. Studiowałem na wydziale biologii, ale pisałem ją okiem profesora Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu

- wspomina Tomasz Ordza. To właśnie po licencjacie postanowił otworzyć sobie drogę do nauki w szkole, zrobił też studia podyplomowe.

Jego droga wskazuje na to, że nigdy nie uciekał z Borów Tucholskich, a wręcz przeciwnie. 

- Bardzo często bywam w Tucholi, odwiedzam rodzinę. I kto wie, jak potoczą się moje losy...

- z uśmiechem w głosie i przyszłości w myślach zastanawia się Nauczyciel Roku. 

Z Nowodworka pamięta świetną atmosferę. Wspomina polonistkę Halinę Piesik i pisanie artykułów, które ukazywały się - uwaga - w "Tygodniku Tucholskim"!

- Profesor Piesik budziła w nas aktywność obywatelską

- zaznacza. Anglistce Katarzynie Stachowicz-Grabowskiej jest wdzięczny za to, że w języku angielskim mógł poszerzać wiedzę w zakresu biologii i generalnie, że język ten ułatwił mu prowadzenie wielu międzynarodowych współprac. Podobnie ciepło wypowiada się o lekcjach języka niemieckiego z Ewą Sudoł. I zajęciach i wymagającej chemii i wolontariacie z Mirosławą Poturalską.

- To prawdziwa inspiracja. A pani dyrektor Urszula Piotrowska pamiętała każdego ucznia z imienia. To osoba, na którą zawsze można było liczyć. Podczas rozmów z nią, trudne tematy stawały się łatwiejszymi

- wspomina byłą już dyrektorkę liceum.