23 października Szkoła Podstawowa nr 2 im. dra Kazimierza Karasiewicza w Tucholi uczciła pamięć swojego patrona. Obchody łączyły szkolną uroczystość z chwilą zadumy przy grobie Kazimierza Karasiewicza oraz odsłonięciem pamiątkowej tabliczki na skwerze naprzeciwko cmentarza.
Uroczystości były okazją do przypomnienia postaci Kazimierza Karasiewicza i podkreślenia znaczenia pamięci o ludziach, którzy zapisali się w historii lokalnej społeczności. Patron tucholskiej szkoły pozostaje ważną postacią w jej tożsamości, a coroczne obchody pozwalają kolejnym pokoleniom uczniów poznawać jego historię.
Obchody rozpoczęły się o godz. 10.00 mszą świętą w kościele pw. Bożego Ciała w Tucholi. Następnie, około godz. 10.50, uczestnicy zgromadzili się przy grobie patrona, gdzie odbyła się uroczystość upamiętniająca jego postać.
Kolejnym punktem programu było odsłonięcie tabliczki upamiętniającej Dąb Kazimierz, znajdującej się na skwerze naprzeciwko cmentarza. Tutejsze drzewo ma charakter Pomnika Przyrody, czego inicjatorem był Tucholski Park Krajobrazowy. Nadanie mu imienia Kazimierz, ma być symbolicznym gestem, który przypomina o patronie szkoły i pozwala zachować pamięć o nim również w przestrzeni publicznej miasta.
100 lat temu (25 października) w wieku 64 lat w Pobiedziskach zmarł dr Kazimierz Karasiewicz. Osoba niezwykle zasłużona nie tylko dla Tucholi, ale także dla Pomorza i Wielkopolski. Był patriotą, który w tamtych trudnych dla Polaków czasach rozumiała ideę społeczeństwa obywatelskiego. Zaangażował swoje siły i środki na rzecz budowania i umacniania polskiej tożsamości narodowej oraz aktywnie włączył się w działalność na rzecz odradzającego się państwa Polskiego. Jego działalność przybliżymy w kolejnym numerze. Dzisiaj opiszemy to co działo się po jego śmierci.
W środę 27 października 1926 r. w wielu poczytnych wielkopolskich i pomorskich dziennikach ukazały się nekrologi dra Kazimierza Karasiewicza oraz artykuły pośmiertne. Nekrologi oprócz żony Marii z dziećmi zamieściły władze wielu organizacji, m.in.: Centrala Rolników Spółka Akcyjna, Spółdzielnia Związków Zarobkowych i Gospodarczych, Bank Przemysłowców Towarzystwo Akcyjne.
W artykułach wspominających sylwetkę zmarłego szczególnie podkreślano jego pracę zawodową, gdyż jako lekarz „spieszył na każde zawołanie do chorych i słabych”. Pomocy u niego szukały osoby z Pomorza i Wielkopolski. K. Karasiewicz był znakomitym mówcą i wybitnym organizatorem. Dlatego nie mogło zabraknąć informacji o jego zaangażowaniu w ruch społeczny i narodowy. W „Dzienniku Bydgoskim” napisano „[…] należał on do tych, co ochoczo i nieustraszenie stawali tam, gdzie tego wymagało dobro sprawy polskiej. […] Nie było organizacji, do której by nie należał, nie było wiecu i zjazdu, w którym by nie brał udziału”. Przywołano także ostatnie stanowisko, które zajmował, czyli prezesa Urzędu Osadniczego w Poznaniu, będące zwieńczeniem jego wieloletniej walki o ziemię. Jego niestrudzona postawa sprawiła, że miał wrogów, nie tylko wśród Niemców, ale także u Polaków. Antagoniści, jak napisano „zwalczali go […] bronią nieszlachetną i nieuczciwą”, ale Karasiewicz „Niezrażony atakami trwał nieustraszenie na stanowisku, broniąc sprawy polskiej i narodowej”. W numerze 248 „Dziennika Bydgoskiego” napisano, że „ubył Polsce i Pomorzu jeden z najdzielniejszych jego synów, bojownik i wódz ruchu społeczno-narodowego z czasów niewoli pruskiej”.
Pogrzeb zaplanowano na sobotę 30 października w Tucholi. Jednak najpierw w czwartek popołudniu odbyło się nabożeństwo żałobne w Pobiedziskach. Przybyli na nie członkowie wielu lokalnych stowarzyszeń oraz delegacje zawodowe. Byli wśród nich wicemarszałek Sejmu Leon Pluciński, burmistrz Klapecki, dyrektor Śmielecki z Gniezna, Weiss (Centrala Rolników), lekarz w Pobiedziskach dr Bartlitz, mecenas Szafrański, aptekarz Wolski. Obecna była także delegacja z Tucholi w składzie: Edward Szpitter – prezes Rady Nadzorczej Banku Ludowego, Alojzy Spitza (Śpica) – członek zarządu „Spółki Ziemskiej” oraz Stanisław Korthlas – prezes Rady Nadzorczej „Rolnika”.
W nabożeństwie licznie uczestniczyli księża z Pobiedzisk, Imielna, Wronczyna. Eksportacji przewodniczył syn zmarłego ks. prof. Władysław Karasiewicz, który pobłogosławił ciało i poprowadził orszak przez miasto. Za miastem trumnę z ciałem włożono do samochodu i przewieziono do kaplicy sióstr Elżbietanek w Tucholi. W piątek o godzinie 17 odprawiono nieszpory żałobne. W dzień pogrzebu trumnę przeniesiono w orszaku żałobnym do kościoła parafialnego na rynku. Mszy świętej koncelebrowanej przez miejscowych i zamiejscowych księży, w tym senatora ks. Feliksa Bolta, przewodniczył syn Kazimierza Karasiewicza. W pogrzebie oprócz delegacji Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Towarzystwa Ludowego, Towarzystwa Czytelni Ludowych, „Kupca”, „Rolnika”, Spółki Ziemskiej, Banku Ludowego uczestniczyło wielu mieszkańców Tucholi i okolicy. Dr Kazimierz Karasiewicz, zgodnie ze swoim życzeniem, spoczął na ziemi, którą przez ponad 30 lat pobytu i pracy społeczno-narodowej pokochał. Na zakończenie uroczystości pogrzebowej pieśń „Zmarły człowiecze” odśpiewał chór kościelny, którego inicjatorem również był Kazimierz Karasiewicz.
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6550"}
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu tygodnik.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz